عشق یعنی سوختن تاساختن،عشق یعنی عقل ودین راباختن

عشق یعنی دل تراشیدن زگل،عشق یعنی گل شدن درباغ دل

عشق یعنی توملامت کن مرا،عشق یعنی می ستایم من تورا

عشق یعنی درپی تودربه در،عشق یعنی یک بیابان دردسر

عشق یعن باتوآغازسفر،عشق یعنی قلبی آماج خطر

عشق یعنی توبران ازخودمرا،عشق یعنی بازمی خوانم من تورا

عشق یعنی بگذری ازآبرو،عشق یعنی کلبه های آرزو

عشق یعنی باتوگشتن هم کلام،عشق یعنی انتظاریک سلام

عشق یعنی دستهایی روبه دوست،عشق یعنی مرگ درراهت نکوست

عشق یعنی شاخه ای گل درسبد،عشق یعنی دل سپردن تاابد

عشق یعنی سروهای سربلند،عشق یعنی خارهاهم گل کنند

عشق یعنی توبسوزانی مرا،عشق یعنی سایبانم من تورا

عشق یعنی بشکنی قلب مرا،عشق یعنی می پرستم من تورا

عشق یعنی آن نخستین حرفها،عشق یعنی درمیان برفها

عشق یعنی یادآن روزنخست،عشق یعنی هرچه درآن یادتوست

عشق یعنی تک درختی درکویر،عشق یعنی عاشقانی سربه زیر.

عشق اگرباتوبیاید به پرستاری من

شب هجران نکندقصددل آزاری من

روزگاری که جنون،رونق بازارم بود

تونبودی که بیایی به خریداری من

برگ پاییزم وخسته دل ازبادخزان

باغبان نیزنیامدپی دلداری من

اشک گرما غم عشق وآمدوجاناچه کنم؟!

اگربه فردانرسد این شب بیداری من

عشق اگرباتوبیایدبه پرستاری من

قصه ی عشق شود قصه ی بیماری من

من ودیوانگی ومهرو وفایارشدیم

تاتوباشیو،منو،عشق و وفاداری من.

                    چگونه قطره قطره آب میشود

                    چگونه سایه سیاه سرکشم

                    اسیر دست آفتاب میشود

نگاه کن

                    تمام هستی ام خراب میشود

                    شراره ای مرا به کام میکشد

                    مرا به اوج میبرد

                    مرا به دام میکشد

نگاه کن

                    تمام آسمان من

                    پر از شهاب میشود

                    تو آمدی ز دورها و دورها

زسرزمین عطرها و نورها

                    نشانده ای مرا کنون به زورقی

                    زعاجها،ز ابرها،بلورها

                    مرا ببر امید دلنواز من

ببر به شهر شعرها و شورها

                   به راه پر ستاره میکشانی ام

                   فراتر از ستاره مینشانیم

                   نگاه کن

من از ستاره سوختم

                    لبالب از ستارگان تب شدم

                    چو ماهیان سرخ رنگ ساده دل

                    ستاره چین برکه های شب شدم

چه دور بود پیش از این زمین ما

                    به این کبود غرفه های آسمان ما

                   کنون به گوش من دوباره میرسد

                   صدای تو

صدای بال برفی فرشتگان

                    نگاه کن که من کجا رسیده ام

                    به کهکشان،به بیکران،به جاودان

                    کنون که آمدیم تا به اوج ها

مرا از این ستاره ها جدا مکن

                    نگاه کن که موم شب براه ما

                   چگونه قطره قطره آب میشود

                   صراحی سیاه دیدگان من

                   به لای لای گرم تو

لبالب از شراب خواب میشود

                    به روی گاهواره های شعر من

                   نگاه کن

                   تو میدمی و آفتاب میشود!!

"فروغ فرخزاد"

                        که ابری شدتمام آسمانم

بیاآتش بزن خاکسترم کن

                        بدون تونمی خواهم بمانم.

 چه می خواهی تو از جانم

 مرا بی آنکه خود خواهم اسیر این و آن کردی

خداوندا اگر روزی کسی را قبله گاه خود گماردم

 اگر روزی کسی را معشوقه خواندم

اگر روزی عاشق شدم

اگر روزی کسی چون بنده ات را چون تو سجده کردم

اگر روزی کسی را تنها دلیل بودنم دانستم

اگر....

خداوندا

پشیمانم پشیمانم پشیمانم

چرا تنها، چرا بی کس،چرا بی همزبانم

که می گوید که تنها بودن و بی همزبان بودن

که می گوید درون کلبه تنهایی تاریک و سرد

که می گوید خیال بودنش آسان است آسان؟

خداوندا

 تو ای تنها ترین تنهای بی همتا

به آنان که چون من تنها نمی باشند

به آنان که غنی از همزبان هستند

 بفهمان

که تنها بودن و بی همزبان بودن سخت است

سخت.....سخت.....سخت.....

چوعاشق می شدم گفتم

         ربودم گوهرمقصود

ندانستم که این دریا

             چه موج خون فشان دارد!!!

این شعر روخیلی دوست دارم برای همین برای شماهم گذاشتم امیدوارم خوشتون بیاد!!!!

سادگی مراببخش که دلخوش ازتوبوده ام                            تورابه انگشرشعر مثل نگین نشانده ام

به من نخندوگریه کن چراکه جزنیازتو                                 هرچه نیازبودوهست ازدرخانه رانده ام  

اگربه کوتاهی خواب،خواب مراسایه شدی                         به جرم آن داغ عطش برلب خودنشانده ام

گلوی فریادمراسکوت دعوت توبود                                   ولی من این سکوت رابه قصه هارسانده ام

دوباره ازصداقتم دامی برای من نساز                              ازابتدادست تورادراین قمارخوانده ام

گناه ازتوبودومن نیازمندبخششت                                   چراکه من درابتداتورازخودنرانده ام

گناهکارهرکه بودکیفرآن مال من است                             به جرم آن داغ عش برلب خودنشانده ام  

این شعررواول دفترخاطرات روزانه ام نوشتم گفتم برای شماهم بذارم امیدوارم خوشتون بیاد

                                      دوتاخسته دوتاتنهایکی شون تویکی شون من

دیوارازسنگ سیاهه،سنگ سردوسخت خارا

                                       زده قفل بی صدایی به لبای خسته ی ما

نمی تونیم که بجنبیم زیرسنگینی دیوار

                                     همه ی عشق من وتوقصه هست قصه ی دیدار

همیشه فاصله بوده بین دستای من وتو

                                      باهمین تلخی گذشته شب وروزای من وتو

راه دوری بین مانیست امابازاینم زیاده

                                       تنهاپیوندمن وتودست مهربون باده

مابایداسیربمونیم زنده هستیم تااسیریم

                                       واسه مارهایی مرگه تارهابشیم می میریم

کاشکی این دیوارخراب شه من وتوباهم بمیریم

                                       توی یک دنیای دیگه دستای هموبگیریم

شایداونجاتوی دلهادردبیزاری نباشه

                                      میون پنجره هاشون دیگه دیواری نباشه

من فقط می دانم

که تویی،

شاه بیت غزل زندگیم

                                          ولنتاین مبارک

عشق من معجزه نیست،عشق من رنگ حقیقت دارد

دختری هست که احساس تورامی فهمد

دختری ازتب عشق تودلش می گیرد

دختری ازغم عشقت به خدامی میرد

توفقط مال منی

                توفقط مال همین قلب پراحساس منی

شب من باتوسحرخواهدشد

توصداکن مرا

توصداکن من راکه پراز رویش یک یاس شوم

به سرم دادبزن تابدانم که حقیقت داری

تابدانم که به جزعشق تواین قلب نداردکاری

تونمی دانی که من چقدرعشق تورامی خواهم

بازهم این همه عشق

این همه عشق برای دل توناچیزاست

آسمان رابه زمین وصل کنم،یازمین راهمه زسرسبزی یک فصل کنم

من به اعجاز دوچشمان توایمان دارم

بی تومن یک بغل،احساس پریشان دارم.